Kasım, 2006 için arşiv

Nedir ki Ölüm; Ölüm Nedir ki?

Posted in tüm yazılar on Kasım 21, 2006 by trkn

 

“Fani dünya..ölüm gerçek..”

Ne kadar çok duymuşuzdur bu sözü, ne kadar çok amenna ve sadakna demişizdir peşinden.. Kaç kereler ağlamışızdır gidenlerin ardından, kaç kere dinlemişizdir ölümle biten kariyer hikayelerini, evlilik hayallerini, son bulan genç hikayeleri…

Ama hep başkalarının başına gelir, bilsek de kendimize pek de yakıştıramayız ölümü. Ebediyete namzet ruha, lezzetlerin zevklerin bitmesinden korkan asi nefse önüne çıkan bir sondan daha azap verici ne olabilir? Zevkler kadar acıların da sonsuz olduğunu sanan zavallı nefse, ölüm pek acı gelir..

Son mudur Ölüm? Sahi…Nedir Ölüm? nedir ki Ölüm?

Yolu tek yönlü ve hiçbir zaman kalkış saati belli olmayacak bir yolculuk… Gerçeğin başladığı andır ölüm..

Rabbim iyi ki ne zaman olacağını bildirmemiş bize, yoksa yaşamak pek de kolay olmazdı bunca çaresizlikle..Unutmak dahi bir nimet ancak arada bir ölümle ayrılanlar bize “başkası yalan” diyorlar.. 

Mezar ziyaretleri insanın aklını başına getiriyor, şehrin bir yanında hiç bitmeyecekmişçesine devam eden bir film..Bir yanında ölüm var, ayrılık muhakkak, hesap günü pek çetin diyen taşlar..

Merak ediyorum bazen, çok mu acı duyuyor insan ölürken? Nasıl bir ölümü tercih ederdim bana bırakılsaydı diye düşünüyorum.
Film biter, herkes ayağa kalkar, salonun kapısında gözleri ışıktan rahatsız olur, dışarıda devam eden hayatı görür ve kendine gelir.. bunun gibi birşey olsa gerek..

Yok diyorum kendime sonra.. Boşuna düşünüyorsun, yanlış noktaya odaklanıyorsun. Hz.Ömer’in sorgusunun dünya zamanıyla altı ay sürdüğünü öğrenince ölümden çok, sonrasından endişe etmelisin diyorum..

Tekrar düşünüyorum, nasıl bir ölüm olsa ki
ve daha da önemlisi, nasıl bir yaşam olsa ki, hesap biraz hafiflese..

Ölümün hep var hayat içinde..fark edilmiyor çoğu zaman..Her an ölen bir şeyler var, bedenimizde veya ruhumuzda… 
Katil olmak da ölüm gibi, bazen farkında olmuyoruz.. Öldürüyoruz birilerini, yaşam sevinçlerini alıyoruz ellerinden, içlerine korkular hayal kırıklıkları salıyoruz…

Yoksa nedir ki ölüm? Çekip gitmek, ardında gözü yaşlılar bırakıp karışmak mıdır toprağa? Yoksa artık pişmanlıkların fayda vermediği geri dönülmez bir yol mudur ölüm?Yaşam mı daha önemlidir, ölüm mü? Hangisi daha acı vericidir?

Nedir ki ölüm, yaşamın zorluğu yanında? Ölüm Nedir ki?

trkn 

Herşey Sende Gizli..

Posted in tüm yazılar on Kasım 20, 2006 by trkn

 

yerin seni çektiği kadar ağırsın
kanatların çırpındığı kadar hafif..
kalbinin attığı kadar canlısın
gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
nefret ettiklerin kadar kötü..
ne renk olursa olsun kaşın gözün
karşındakinin gördüğüdür rengin..
yaşadıklarını kar sayma:
yaşadığın kadar yakınsın sonuna;
ne kadar yaşarsan yaşa,
sevdiğin kadardır ömrün..
gülebildiğin kadar mutlusun
üzülme.. bil ki ağladığın kadar güleceksin
sakın bitti sanma her şeyi, sevdiğin kadar sevileceksin.
güneşin doğuşundadır Allah’ın sana verdiği değer
ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
bir gün yalan söyleyeceksen eğer
bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
işte budur hayat!
işte budur yaşamak
bunu hatırladığın kadar yaşarsın
bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
çiçek sulandığı kadar güzeldir
kuşlar ötebildiği kadar sevimli
bebek ağladığı kadar bebektir
ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
sevdiğin kadar sevilirsin…
(to whom it belongs to)

senden sonra…

Posted in tüm yazılar on Kasım 18, 2006 by trkn

Yapmıyorum artık istemediğin şeyleri..
Çayıma şeker katmıyorum..
Çıkmıyorum sabah ayazında dışarı saçlarım ıslak..
Gülmüyorum da kahkahalarla.. çınlamıyor sesim karşı duvarlarda…
Uzun uzun yazılar da yazmıyorum eskisi gibi, dilim hafif dışarıda saatlerce..
Bisikletime binmiyorum, balkondayım gün batımında…
Gelip geçen arabalara bakıyorum… Hani belki biriyle geri dönersin diye..
Üzerimde yeleğim var… terliklerimi de hiç çıkarmıyorum…
Yapmıyorum artık istemediğin şeyleri..
Konuşmuyorum eskisi gibi…
Şarkılar dinlemiyorum…canım yanıyor yoksa..
Gözlerim doluyor..
Ağlama dedin..ağlayamıyorum..
Yapmıyorum artık istemediğin şeyleri…
Hani belki anlar da gelirsin diye…
Daha çok kitap okuyorum, daha çok fotoğraf çekiyorum..
Belki bir gün gelirsen
Yokluğunda gördüklerimi gösterirsem diye…
Daha hırçın daha üzgün daha bir hüzünlüyüm..
Yapmıyorum artık istemediğin şeyleri…

(bu şiirin sahibinin kim olduğu konusunda daha fazla espri, şaka, yorum ve soru almak istemediğimi belirtmek isterim… saygılar : ) )

Girizgâh;

Posted in tüm yazılar on Kasım 17, 2006 by trkn

Blog’a gelen misafirlerime şeker kolonya nevinde bir merhaba ile başlar, büyüklerimin ellerinden küçüklerimin gözlerinden sevgi ve saygıyla öperim:) Eski ilhamlarını belki bir akşam üstü yeniden dönerlerse diye elinde mendil gözünde endişeler cam önünde beklerken, bu sayfayı elimden geldiğince güzelleştirmek, kendimden birşeyler katmak, birilerine belki artılar katmak bu arada kendimdeki eksilerden kurtulmak…

 meramımdır yazılanlar.. ne bir sitem ne bir hüzün..

trkn